BWA Galeria Sanocka zaprasza:
Małgorzata Gorzelewska-Namiota
mARTernity
wernisaż: 11.09, godzina 18:00
wystawa trwa do 9.10.2026
wstęp wolny
„Narodziny moich dzieci całkowicie odmieniły moje życie. Od tego czasu funkcjonuję pomiędzy opieką nad nimi, a potrzebą tworzenia, która towarzyszy mi równie silnie jak macierzyństwo. Te dwa aspekty nieustannie się przenikają, wzajemnie na siebie wpływając. Doświadczenie bycia matką stało się dla mnie niewyczerpanym źródłem inspiracji oraz przestrzenią obserwacji i refleksji.
Macierzyństwo wiąże się dla mnie z całym spektrum emocji – od głębokiego poczucia spełnienia i bezwarunkowej miłości, przez lęk wynikający z odpowiedzialności za drugiego człowieka, aż po frustrację, zmęczenie i bezradność. Nie postrzegam go jako doświadczenia jednowymiarowego ani łatwego do zamknięcia w estetyzujących obrazach. W rzeczywistości zdominowanej przez wyidealizowane przedstawienia rodzicielstwa, świadomie podejmuję temat własnych błędów, słabości i nieidealnych doświadczeń, nie odbierając im jednocześnie piękna ani autentyczności. Interesuje mnie prawda emocjonalna, w której współistnieją czułość i napięcie, zachwyt i codzienny trud.
Silny wpływ wywarło na mnie dzieciństwo spędzone na wsi, w domu babci. Życie blisko natury oraz obserwacja codzienności mieszkańców wsi pozostają ważnym punktem odniesienia w mojej praktyce artystycznej. Nawiązuję do tradycji, zwyczajów, wierzeń, w szczególności dotyczących matki i dziecka. Głęboko porusza mnie los dzieci krzywdzonych. Staram się przypominać o ich sytuacji oraz zwracać uwagę na przemoc i obojętność, których doświadczają. Moje prace są formą sprzeciwu i próbą nadania głosu tym, którzy sami nie mogą upomnieć się o uwagę i ochronę.
Córkę i syna przedstawiam jako odrębne, autonomiczne osoby, zachowujące własną wrażliwość i indywidualność mimo licznych zewnętrznych wpływów (szczególnie w obszarze edukacji plastycznej). Jest to dla mnie ważne zarówno jako matki, jak i dydaktyczki, ponieważ dostrzegam, jak łatwo naturalna spontaniczność dziecka może zostać ograniczona przez schematy, oceny i narzucone wzorce. Z fascynacją obserwuję ich swobodę tworzenia, odwagę eksperymentowania oraz sposób, w jaki doświadczają sztuki – bez uprzedzeń, z ciekawością i pełnym zaangażowaniem. Są dla mnie nie tylko potencjalnymi odbiorcami sztuki, lecz także osobami, od których sama nieustannie się uczę.
Moja praktyka artystyczna koncentruje się na malarstwie akrylowym, obiekcie i instalacji. Traktuję farbę akrylową jako medium, które pozwala przekraczać granice obrazu i swobodnie funkcjonować na różnych materiałach oraz fakturach. Interesuje mnie dialog między malarstwem a przedmiotem – jego formą, funkcją i pamięcią.
W swoich realizacjach wykorzystuję przedmioty codziennego użytku – stare zabawki, ubrania, talerze i inne znalezione obiekty – które stają się integralnym elementem kompozycji. Interesuje mnie ich materialność, historia oraz ślady użytkowania. Poprzez malarską ingerencję nadaję im nowe znaczenia, przekształcając je w obiekty funkcjonujące na pograniczu malarstwa, rzeźby i instalacji.
Choć punktem wyjścia mojej twórczości są osobiste doświadczenia, podejmuję zagadnienia o charakterze uniwersalnym. Powracam do własnego dzieciństwa, analizując jego wpływ na dorosłe życie, relacje międzyludzkie i kształtowanie tożsamości. Interesuje mnie sposób, w jaki doświadczenia z wczesnych lat zapisują się w pamięci, wrażliwości i sposobie postrzegania świata. Jednocześnie poddaję refleksji utrwalony w kulturze model Matki-Polki, ukazując macierzyństwo w jego rzeczywistym wymiarze – z codzienną rutyną, zmęczeniem i poświęceniem, ale także z czułością, siłą i zdolnością przekraczania własnych ograniczeń. Zależy mi na pokazaniu, że za społecznymi oczekiwaniami i symbolicznymi wyobrażeniami kryje się konkretne, żywe doświadczenie, pełne sprzeczności i niuansów.”
Małgorzata Gorzelewska-Namiota
ZAPRASZAMY!
